Η οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής σπονδυλικής στήλης είναι επίσης ευρέως γνωστή ως «ισχιαλγία», «οσφυϊκή μοίρα στο κάτω μέρος της πλάτης», μια ασθένεια που επηρεάζει εξίσου τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Η οστεοχόνδρωση στην οσφυϊκή και ιερή περιοχή βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αιτιών αναπηρίας ή προσωρινής ανικανότητας ενός ατόμου για εργασία. Η ασθένεια βασίζεται στην καταστροφή των σπονδύλων και την παραμόρφωσή τους, τη βλάβη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, τις αλλαγές στη συνδεσμική συσκευή, το τσίμπημα και τη φλεγμονή των νεύρων και των αιμοφόρων αγγείων.
Ο πόνος στην οσφυϊκή και ιερή περιοχή είναι μια από τις αιτίες της προσωρινής ή πλήρους αναπηρίας ενός ατόμου.
Κατά κανόνα, η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία είναι χρόνια με φάσεις παροξύνσεων και υφέσεων. Αιτίες παροξύνσεων: υποθερμία, άρση και μεταφορά βαρέων αντικειμένων, άγχος και τραυματισμοί στην πλάτη.
Αιτιολογία και αναπτυξιακός μηχανισμός
Ο ακριβής λόγος για τον οποίο αναπτύσσεται η οστεοχόνδρωση στην οσφυϊκή χώρα δεν είναι πλήρως κατανοητός. Η οστεοχόνδρωση σε αυτή την περιοχή της σπονδυλικής στήλης πιστεύεται ότι είναι πολυπαραγοντικής φύσης. Πιο εύλογοι λόγοι θα μπορούσαν να είναι:
- Συνεχές άγχος.
- Υπερφόρτωση της οσφυοϊερής περιοχής.
- Υποτονία.
Η βάση όλων των λόγων είναι η όρθια στάση. Είναι η συνεχής παρουσία σε όρθια θέση που ασκεί πίεση και υπερφόρτωση στα σπονδυλικά τμήματα στο κάτω μέρος της πλάτης και του ιερού οστού. Κανένα μέρος της σπονδυλικής στήλης δεν δέχεται τέτοια πίεση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τα οστά και τους συνδέσμους. Αν προσθέσετε σε αυτό την εξαιρετική κινητικότητα της πλάτης, τη συνεχή κάμψη και συστροφή, αποδεικνύεται ότι οι μύες, τα οστά, οι σύνδεσμοι και οι χόνδροι σε αυτήν την περιοχή εκτίθενται σε τεράστιο άγχος καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Και όπως κάθε «ζωντανός μηχανισμός», η σπονδυλική στήλη τείνει να αποτύχει αργά ή γρήγορα.
Λόγοι που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας:
- Μεταβολικές και ενδοκρινικές διαταραχές.
- Μικροτραύμα.
- Αυτοάνοσες αλλαγές.
- Γενετικός παράγοντας.
- Σπλαχνικά αίτια (παθολογίες εσωτερικών οργάνων).
- Μη φυσιολογική ανάπτυξη της σπονδυλικής στήλης.
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό (60%) όλων των αιτιών της οστεοχόνδρωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι κληρονομικές. Το υπόλοιπο 40% έχει τους εξής λόγους:
- Λάθος στάση.
- Να κουβαλάς βαριά πράγματα.
- Ορμονικές αλλαγές στο σώμα.
- Σωματικές και ενδοκρινικές παθήσεις.
- Κακή παροχή αίματος στη σπονδυλική στήλη.
- Ηλικία, άγχος.
- Κακή, μη ισορροπημένη διατροφή.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες μαζί ή μεμονωμένα είναι οι αιτίες που συμβάλλουν στον εκφυλισμό των μεσοσπονδύλιων δίσκων στην οσφυϊκή χώρα. Το λογικό συμπέρασμα της καταστροφικής διαδικασίας που κάποτε ξεκίνησε είναι η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία.
Τις περισσότερες φορές, η ανάπτυξη οστεοχόνδρωσης στην οσφυοϊερή σπονδυλική στήλη παρατηρείται σε άτομα των οποίων η εργασία σχετίζεται με καθιστικό τρόπο ζωής (υπάλληλοι γραφείου, οδηγοί). Ιδιαίτερα η σωματική αδράνεια οδηγεί σε αποδυνάμωση του μυϊκού κορσέ της πλάτης, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η δύναμη στήριξης, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται το φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και στον οστικό σκελετό. Στη δεύτερη θέση στην ομάδα κινδύνου βρίσκονται άτομα των οποίων οι δουλειές περιλαμβάνουν μεγάλη πίεση στην πλάτη. Αυτό δεν περιλαμβάνει απαραίτητα άρση βαρών: η παρατεταμένη ορθοστασία (χειρουργός) ή το περπάτημα χωρίς κάθισμα (σερβιτόρος, πωλητής) δεν ξεκουράζει τη σπονδυλική στήλη.
Η ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας στην οσφυοϊερή σπονδυλική στήλη παρατηρείται συχνά σε άτομα με καθιστική εργασία.
Στάδια και κλινικά σημεία παθολογίας
Όπως κάθε ασθένεια, η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης έχει ένα αρχικό, μεσαίο και τελικό στάδιο και καθένα από αυτά έχει τα δικά του συμπτώματα. Υπάρχουν τρεις βαθμοί της νόσου, οι οποίοι διαφέρουν ως προς τα σημεία και τις επιπλοκές της παθολογικής διαδικασίας και κάθε βαθμός χαρακτηρίζεται από τα δικά του διαγνωστικά μέτρα και θεραπεία.
Βαθμοί παθολογικής διαδικασίας:
Οστεοχόνδρωση 1ου βαθμού
Το πιο ήπιο αρχικό στάδιο της νόσου. Κατά κανόνα, ένα άτομο δεν δίνει προσοχή στα συμπτώματα της ανάπτυξης οστεοχονδρωσίας. Αγνοείται: ήπιος πόνος και ενόχληση στην οσφυϊκή και ιερή περιοχή που εμφανίζεται όταν λυγίζετε, στρίβετε ή κάθεστε σε ένα μέρος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το στάδιο 1 δεν απαιτεί ειδική μεταχείριση. Αρκεί να εξαλειφθεί η αιτία των συμπτωμάτων και να υποβληθεί σε θεραπεία άσκησης και μασάζ. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται τοπικά σκευάσματα (τζελ, κρέμες) ή αδύναμα παυσίπονα. Δεν απαιτείται σοβαρή φαρμακευτική αγωγή (δισκία, ενέσεις). Οι θεραπευτικές ασκήσεις ενδείκνυνται για τη βελτίωση της ελαστικότητας των συνδέσμων και των μυών.
Αλλά όσο ασήμαντα είναι τα συμπτώματα του σταδίου 1, αυτό το στάδιο είναι επίσης ύπουλο: η αγνόηση του πόνου και της αυτοθεραπείας οδηγεί σε επιπλοκές και εξέλιξη.
Οστεοχόνδρωση 2 βαθμών
Σε αυτό το στάδιο, ο χώρος μεταξύ των σπονδύλων αρχίζει να μειώνεται και εμφανίζονται χαρακτηριστικά συμπτώματα: μούδιασμα κάτω άκρων και βουβωνική χώρα, πόνος. Ο λόγος για την ανάπτυξη του σταδίου 2 είναι η καταστροφή του ινώδους δακτυλίου και η επακόλουθη παγίδευση των νευρικών ινών. Σε αυτό το στάδιο, η φαρμακευτική θεραπεία στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων:
- Αγγειοδραστικοί, αναλγητικοί παράγοντες.
- Φάρμακα που περιέχουν Ca (ασβέστιο).
- Αντιισταμινικά.
Ο βελονισμός, η μαγνητική και η ηλεκτροθεραπεία οδηγούν σε καλά αποτελέσματα.
Η θεραπεία στο δεύτερο στάδιο είναι ιατρική με φάρμακα που περιέχουν ασβέστιο.
Οστεοχόνδρωση της πλάτης, βαθμού 3
Το πιο δύσκολο και δύσκολο στάδιο από πλευράς θεραπείας και συμπτωμάτων, αφού την περίοδο αυτή εμφανίζονται προεξοχές και μεσοσπονδυλικές κήλες. Αυτό συνδέεται με την καταστροφή του ινώδους δακτυλίου. Τα συμπτώματα είναι έντονα, ο ασθενής υποφέρει από έντονο πόνο και κράμπες, η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση σε αυτό το βαθμό χαρακτηρίζεται από μείωση της κινητικότητας των σπονδύλων στην οσφυοϊερή περιοχή και εμφάνιση προβλημάτων στα εσωτερικά όργανα.
Πώς εκδηλώνεται η οστεοχονδρωσία στο κάτω μέρος της πλάτης;
Τα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας στο ιερό οστό και στην οσφυϊκή περιοχή εκφράζονται κυρίως με πόνο διαφορετικής έντασης και φύσης. Πόνος, που ξεκινά μετά από μακροχρόνια παραμονή σε άβολη θέση, οξύς (λουμπάγκο), στερέωση ατόμου στην πιο απίστευτη θέση (συνήθως λυγισμένος προς τα εμπρός). Ο πόνος οφείλεται σε τσιμπημένες νευρικές ρίζες, ερεθισμό των νωτιαίων νεύρων και πρήξιμο των συνδέσμων και των μυών.
Η ριζοπάθεια εμφανίζεται λόγω:
- Συμπιεστική μυελοπάθεια (συμπίεση του νωτιαίου μυελού).
- Στένωση (στένωση) αρτηριών και φλεβών (συμπιεστική αγγειακή μυελισχαιμία).
- Βλάβες του νωτιαίου μυελού λόγω διαταραχής της κυκλοφορίας του αίματος.
Παρόμοιο σύνδρομο εμφανίζεται λόγω κήλης ή προεξέχοντος δίσκου, σπονδυλολίσθησης (ολίσθηση σπονδύλου) και υπερανάπτυξης χόνδρου και οστικού ιστού. Τελικά, ο συνδυασμός όλων των αιτιών οδηγεί σε σοβαρή στένωση του καναλιού στο οποίο τρέχουν τα αγγεία και τα νεύρα. Με οποιαδήποτε ανεπιτυχή κίνηση, τσιμπούν, κάτι που υποδεικνύεται από χαρακτηριστικά συμπτώματα: εάν οι νευρικές δομές είναι κατεστραμμένες, εμφανίζεται πόνος και εάν τα αιμοφόρα αγγεία έχουν υποστεί βλάβη, εμφανίζεται ισχαιμία στο όργανο που παρέχουν.
Βάση θεραπευτικών μέτρων
Πώς να αντιμετωπίσετε την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία; Οποιαδήποτε θεραπεία στοχεύει αρχικά στην ανακούφιση του πόνου, στη χαλάρωση των μυών, στην εξάλειψη του οιδήματος και της φλεγμονής και, κυρίως, στην εξάλειψη της αιτίας και στην απελευθέρωση της νευρικής ρίζας σε περίπτωση τσιμπήματος. Είναι καλύτερο να ξεκινήσετε τη θεραπεία με τα πρώτα συμπτώματα. Αν και τα φάρμακα που λαμβάνονται χωρίς την έγκριση του γιατρού μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο, δεν μπορούν να εξαλείψουν εντελώς την αιτία και την υποτροπή της νόσου.
Όλα τα φάρμακα έχουν αυστηρές οδηγίες χρήσης, συχνότητα και διάρκεια χορήγησης. Πολύ συχνά, έχοντας ανακουφίσει το σύνδρομο πόνου, ένα άτομο ξεχνά το πρόβλημα και σταματά να παίρνει φάρμακα. Ωστόσο, υπάρχουν φάρμακα που αρχίζουν να δρουν μετά από μερικούς μήνες (χονδροπροστατευτικά), οπότε η λήψη τους σε εβδομαδιαία ή και μηνιαία βάση δεν θα φέρει αποτελέσματα. Επιπλέον, ο έντονος πόνος μερικές φορές απαιτεί ενέσεις ή μπλοκ που δεν μπορούν να γίνουν στο σπίτι.
Εάν έχετε πόνο στην οξεία φάση, η διαδικασία είναι η εξής:
- Ξεκούραση στο κρεβάτι.
- Φάρμακο. Κυρίως ΜΣΑΦ, που ανακουφίζουν ταυτόχρονα τον πόνο και μειώνουν τη φλεγμονή.
- Τοπικά φάρμακα. Εφαρμόστε στο δέρμα στην πληγείσα περιοχή.
- Μυοχαλαρωτικά. Ανακουφίζει από μυϊκούς σπασμούς.
- Θεραπευτικοί αποκλεισμοί (ενέσεις).
Αφού περάσει η οξεία φάση, όλες οι προσπάθειες στοχεύουν στην επίτευξη της στερέωσης των μυών και στην τόνωση των διαδικασιών αναγέννησης. Εμφανίζονται ασκήσεις, μασάζ, ρεφλεξολογία. Υποχρεωτικό:
- Χονδροπροστατευτικά φάρμακα που προάγουν την αποκατάσταση του κατεστραμμένου χόνδρου.
- Αγγειοπροστατευτικά φάρμακα που βελτιώνουν την αγγειακή ελαστικότητα.
- Βιταμίνες (ενέσεις) και μέταλλα, ιδιαίτερα Γρ. Β και Ca, που βελτιώνουν την κατάσταση του οστικού ιστού.
- Διουρητικά (δισκία ή ενέσεις, απομακρύνουν την περίσσεια νερού και εξαλείφουν το πρήξιμο).
- Ανοσοτροποποιητικά φάρμακα.
Οι φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι δείχνουν καλά αποτελέσματα στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας. Ανακουφίζουν από το πρήξιμο και τη φλεγμονή, ανακουφίζουν από τον πόνο, διεγείρουν τη σταθεροποίηση των μυών και την κυκλοφορία του αίματος. Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι:
- darsonvalization.
- Υπερηχογράφημα και ηλεκτροφόρηση.
- Ακτινοβολία λέιζερ.
- Θεραπεία μαγνητικού πεδίου και θερμικές διαδικασίες.
Η καλύτερη επιλογή για την οσφυοϊερή οστεοχονδρωσία είναι η θεραπεία σε σανατόριο, όπου πραγματοποιείται όλο το φάσμα όλων των απαραίτητων θεραπευτικών μέτρων, ανάλογα με τη διάγνωση. Για την πλήρη αποκατάσταση της κινητικής λειτουργίας στην οσφυϊκή περιοχή, απαιτείται καλή αναγέννηση των ιστών. Αυτό συμβαίνει εντός 5 έως 6 μηνών υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται όλες οι οδηγίες του γιατρού.
Η γυμναστική θα σας βοηθήσει να ανακάμψετε
Οι απλές ασκήσεις βοηθούν στην αρχή της εμφάνισης της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης. Οι ασκήσεις φυσικοθεραπείας μπορούν να σταθούν ξανά στα πόδια του οποιουδήποτε, εκτός εάν υπάρχει σοβαρή δομική βλάβη. Οι ασκήσεις που συνιστώνται για προβλήματα οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι τυπικές ασκήσεις, αλλά εξακολουθούν να συζητούνται με τον γιατρό μετά από λεπτομερή εξέταση του ασθενούς. Οι ασκήσεις δεν ενδείκνυνται πάντα. Μερικές φορές μπορεί ακόμη και να προκαλέσουν ζημιά αν τα ξεκινήσετε τη λάθος στιγμή.
Για την πρόληψη της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης, πρέπει να εκτελείτε τακτικά ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών της πλάτης σας. Όλες οι ασκήσεις εκτελούνται αργά και χωρίς τραντάγματα:
- Αρχική θέση: ξαπλωμένος στο στομάχι. Σηκώστε τα ίσια πόδια σας όσο το δυνατόν περισσότερο χωρίς να χρησιμοποιήσετε τα χέρια και τα γόνατά σας. Επαναλάβετε τις κινήσεις 10 φορές.
- Αρχική θέση: ξαπλωμένος ανάσκελα. Σηκώστε τη λεκάνη σας και μείνετε σε αυτή τη θέση για λίγα λεπτά.
- Αρχική θέση: ξαπλωμένος ανάσκελα. Σηκώστε τα πόδια σας και απλώστε τα κατευθείαν στα πλάγια, επιστρέψτε στην αρχική θέση. Επαναλάβετε - 12 φορές.
Οι ασκήσεις που παρέχουν ενδελεχή διάταση των μυών και των συνδέσμων της πλάτης είναι ανεκτίμητες για την πρόληψη της νόσου. Εκτελούνται ομαλά, οι σύνδεσμοι πρέπει να τεντώνονται υπό ελαφριά πίεση και σταδιακά. Όταν κάνετε τις ασκήσεις, δεν χρειάζεται να κάνετε υπερβολικές προσπάθειες. Αυτό που έχει σημασία εδώ είναι η ποιότητα και όχι ο αριθμός των επαναλήψεων:
- Αρχική θέση: ξαπλωμένος ανάσκελα, οι ώμοι πιεσμένοι στο πάτωμα, τα χέρια στα πλάγια. Γυρίστε αργά τα πόδια σας λυγισμένα στα γόνατα στα πλάγια, επιστρέψτε στην αρχική θέση και μετά μετακινήστε τα προς την άλλη κατεύθυνση. Οι μύες της πλάτης είναι χαλαροί, επαναλάβετε 3 φορές.
- Αρχική θέση: ξαπλωμένος ανάσκελα. Πιέστε το δεξί σας πόδι στο στήθος σας και ταυτόχρονα γείρετε το κεφάλι σας προς αυτό, κρατώντας τους ώμους σας στο πάτωμα. Σηκωθείτε και επαναλάβετε τη διαδικασία με το αριστερό σας πόδι.
- Αρχική θέση: Όρθιος στα τέσσερα. Οι κοιλιακοί μύες είναι χαλαροί, το κάτω μέρος της πλάτης πρέπει να είναι λυγισμένο προς τα κάτω, στη συνέχεια οι κοιλιακοί μύες ανασύρονται και λυγίζουν το κάτω μέρος της πλάτης προς τα πάνω.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι ασκήσεις δεν μπορούν να εκτελεστούν εάν έχετε πόνο στη μέση. Στη συνέχεια, αναβάλλεται για λίγο η θεραπεία άσκησης και συνεχίζεται η συντηρητική θεραπεία, με στόχο την ανακούφιση του πόνου και την αποκατάσταση της λειτουργίας των συνδέσμων, των μυών, των νεύρων και των αιμοφόρων αγγείων στην οσφυϊκή περιοχή.